Vanochtend werden we wakker van het getik van regen, en ja hoor, niet zo weinig ook.
Achteraf blij dat we gisteren hier al terecht zijn gekomen, want met varen zit er toch altijd iemand buiten.
We hebben wel goede regenpakken aan boord, maar die beschouwen we alleen voor nood eigenlijk.
Om geen touw om de schroef van de motor te krijgen, is het nodig dat je continu uitkijk houdt.
Er drijven overal langs de kust plastic ballen, liefst zwart of donker blauw, soms met een vlaggetje er op.
Vaak moeilijk te zien, maar je moet er wel met een grote boog om heen varen.
Want deze ballen zijn onder water via een lange en taaie lijn verbonden met kooien voor de kreeft- of krabbenvangst.
De beestjes kunnen daar wel inkruipen, maar er niet meer uit.
Tegen de tijd dat het aas is opgegeten, worden de kooien door de vissers naar boven getrokken en geleegd.
En met aas gevuld weerover boord gezet.
Een touw in de schroef wil meestal zeggen dat je motor niet meer te gebruiken is, en je dus behoorlijk in de problemen kunt komen.
Bovendien moet iemand het water in om alles weer uit de war te halen.
Met regen is het aan boord in de haven, heel goed uit te houden.
Langs de Franse kust - zover wij die kennen - is er de radiozender France Bleu, die regionale uitzendingen verzorgt.
In Bretagne luisteren we met plezier naar de zender Bleu-Breizh.
Lokaal nieuws en leuke muziek, zoiets als BBC-Solent of Radio-Utrecht.
Het enige probleem is dat voor een klein deel van de tijd in het Bretons wordt uitgezonden.
Probeer dan maar eens een weerbericht te ontcijferen.
Een Keltische taal, en daar is absoluut geen woord Frans bij.
Maar nu is de "Tour" aan de gang, en zolang die in het Frans wordt verslagen, wel te volgen, gaat over fietsen.
Halverwege de middag is het weer droog geworden, en kon Martha de boordfiets weer eens pakken om wat boodchappen te doen.
Anders een behoorlijk eindje lopen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten